Niet in het boek, wél op Stotteraars.nl:

Kort interview: NLP-coach René Robben (1971) aan het woord

‘Eén van mijn oudste herinneringen is dat ik stotter. Ik wilde een vriendje iets vertellen, maar blokkeerde. Hij keek me vreemd aan. Ik zei: “Er gaat soms vlees voor mijn stem zitten.” Ik was toen een jaar of 4 en had al iets gevonden om mijn stotteren te verklaren. Een excuus paraat.

Al vroeg was sprake van een scheiding in mijn praten. Ik sprak in bepaalde situaties vloeiend en in andere situaties niet. Dit verwarde ook mijn logopedist. In de klas was het soms een drama, maar als ik bij hem in het kantoor van de leraren was, praatte ik vloeiend. Eenmaal terug in de klas stotterde ik echter weer. De angst voor het spreken was zo groot dat ik er hoofdpijn van kreeg. En dat werkte soms heel goed om in de les overgeslagen te worden, of om zelfs naar huis te mogen.

Zogenaamd vol zelfvertrouwen
Door de jaren heen, tot ver in mijn volwassenheid, heb ik zelf tal van manieren ontwikkeld waardoor ik redelijk vloeiend mijn verhaal kon doen. Toch wisselde het sterk. Bij een collega op het werk was ik vloeiend, maar bij mijn baas was het weer mis. De angst om te gaan stotteren, in welke situatie dan ook, dreef me in een soort sociaal isolement.

Het is net alsof ik in al die jaren mijn stottergedrag heb gecompenseerd door in allerlei andere dingen juist heel goed te zijn. Waar ik ook heb gewerkt, ik heb me altijd vastgebeten in de materie. In no time was ik degene die alles wist en voor alles een oplossing had. In werk en vakkennis vond ik een enorme zekerheid. Zolang ik dat voelde, was ik vloeiend en had ik zelfs een grote mond, of was ik haantje-de-voorste met ideeën of opmerkingen.

Zonder die zekerheid, dus in het leven buiten het werk, was er niets over van de René die zogenaamd vol zelfvertrouwen was. Terwijl ik met klanten in driedelige pakken een uur geheel vloeiend kon praten, lukte het me diezelfde dag tijdens bijvoorbeeld het biljarten met vrienden niet eens om een cola te bestellen bij dat mooie meisje achter de bar.

Bestellen? Klik op dit boek

NLP: aan de slag met jezelf
Na een burn-out, rond mijn 33e, had het stotteren bij mij zijn extreemste vorm weer aangenomen. Ik denk dat ik echt elke variant van het stotteren wel had, zoals blokkeren en eindeloos klanken en woorden herhalen. Mede door de burn-out, die ik zelf had veroorzaakt, was ik een groot deel van mijn oude gedrag spuugzat. Ook het stotteren. En dus besloot ik er alles aan te gaan doen om dit te veranderen.

In de structuur en opzet van NLP, neurolinguïstisch programmeren, vond ik iets wat helemaal aansloot bij mijn technische achtergrond. Een gedachtestructuur afbreken tot de essentie en deze toepassen op mijn eigen manier van denken leek de oplossing. Dit vereiste dezelfde logica die ik tijdens mijn loopbaan gebruikte om soft- en hardwareproblemen op te lossen. Nu kon ik aan de slag met mijzelf.

Tussen de motor van mijn Chevrolet repareren of een Windows NT-server herstellen en mijn eigen programmering onder handen nemen, zag ik geen verschil. Op diezelfde manier kon ik mijn spreken gaan benaderen. Ik was soms vloeiend, dus had ik een werkende manier van spreken. En ik had mijn stotterende manier van spreken, dus een manier die niet werkt. Blijkbaar was sprake van een verschil in mijn manier van denken, in hoe ik mij voelde. Kortom, een verschil in de houding die ik had als het om spreken ging.

In twee jaar had ik als zelftherapeut een werkende en blijvende basishouding ontwikkeld waarin ik veel van mijn oude gedrag had vervangen door gedrag dat voor mij beter werkt. Het verschil was enorm, het voelde alsof ik ineens honderd procent vloeiend kon spreken. En dat zonder een specifieke gerenommeerde stottertherapie. In de kern had ik alleen mijn manier van denken onder de loep genomen en die, waar nodig, aangepast. Als technicus zeg ik wel eens dat ik mijn Operating System een update en bug-fix heb gegeven.

Passie voor coachen bij stottergedrag
Twee jaar geleden had ik een goede baan, maar ik was meer op het werk dan thuis bij mijn gezin. Dat was het moment waarop ik besloot het helemaal anders te gaan doen. Na het volgen van een NLP-training werk ik nu als coach met een eigen praktijk aan huis en assisteer ik als trainer bij NLP-opleidingen.

Hoewel ik mensen assisteer bij het oplossen van allerlei problemen, leg ik via internet veel meer de nadruk op het coachen bij stottergedrag. Dat is mijn grootste passie. Ik weet namelijk zelf wat het is om bijvoorbeeld mijn eigen naam niet fatsoenlijk uit mijn mond te krijgen of in een groep lekker mee te praten over een leuk onderwerp. Ik ken de angst en de schaamte die het stotteren met zich meebrengt.

Als coach combineer ik mijn eigen stotterervaring met onder andere NLP-technieken. Mijn coaching is altijd individueel, omdat ieders stotterformule eigen unieke factoren kent. Ik ga ervan uit dat wanneer je in de ene situatie helemaal vloeiend bent, dus zonder stottergevoel kunt spreken, je spraaksysteem helemaal in orde is. Je stottergedrag wordt dan veroorzaakt door hoe jij de wereld beoordeelt zodra je met iemand communiceert.

Bereid zijn om alles te doen
Elke therapie heeft bestaansrecht, omdat elke therapie een mogelijke oplossing heeft voor factoren die jouw stottergedrag sturen. De enige voorwaarde is wellicht dat jij zelf zo klaar bent met je stottergedrag dat je bereid bent om alles te doen dat tijdens een therapie voorgesteld wordt. Zodra je toch weer je eigen invulling gaat geven aan de voorgestelde technieken, blijf je deels zelf je stottergedrag in stand houden. En als je iets in jezelf wilt veranderen, kan helaas niet alles in jou hetzelfde blijven, toch?’

Klik hier voor meer informatie over René Robben en zijn werk als NLP-coach

Jouw stotterverhaal op Stotteraars.nl? Klik hier voor meer informatie

Stotteraars.nl: mede mogelijk gemaakt door Demosthenes

Advertenties